Her annenin doğumunda bir ebesi olmalı..

Yıl 2013. Artık bebek sahibi olma fikrine daha sıcak bakıyordum. Fakat halen girip vermem gereken sınavlarım vardı. Ama bu benim zihnen kendimi hazırlamama engel değildi. Basladım annelik ile ilgili blogları araştırmaya ve okumaya. Derken kendimi pozitif doğum hikayeleri okurken bulmuştum. Normal dogum anne, baba ve bebek ilişkisinde öyle etkileyici bir baslangıç olmalıydı ki, bunca kişi yazıp çizmisti bu konu ile ilgili. Ve görünen oydu ki, ülkemin şartlarında özel çaba sarfetmediğiniz sürece sonuç sezeryan ile dogum idi. Peki ya yurtdışında bu iş nasıldı? Sistem tamemen normal dogum yanlısı idi, mümkün olan herkes normal dogum yapıyordu, ama minicik, satır arasına sıkışmış bir fark ile: doğum tamamen ebe takibinde gerçekleşiyordu. Benim için de Sassuolo normal doğum hem çok uzak hem çok yakın bir olgu idi. Çok yakındı çünkü ben herşeyin doğalını seven, kendine makyajla bile nadiren dokunan, ve doğanın mucizelerine inanan biriydim. Uzaktı çünkü normal doğum ile ilgili tek bilgim bebeğin vajinal yoldan dışarıya çıkması idi.

Doğum hikayelerini okurken bir yazıda, anne, ebesine teşekkür ediyordu. Hemen yazıdaki ebenin ismini internette aradim, karşıma hamile okulu cikti. Sitede ebenin ismi, doğum eğitimi verdiği ve doğumda da dilenirse eşlik ettigi yaziyordu. Iletişim bilgilerine baktim Asuda Ebe cep telefonunu yazmıştı. Bana cok samimi geldi ve ilk firsatta kendisini aradim. Tabii ki bu konuşma çok komik geçti, cunku Asude Ebe hamile misiniz diye sormuştu ve ben “Hayır, ama bir iki sene içerisinde düsünüyorum.” dediğim zaman, kendisi halime epey güldü :o)) Ama yine de benimle oldukça samimi bir şekilde konuştu, ve kendisini 19-20 haftalık hamile olduğumda tekrar aramamı söyledi.

Yıl 2015, aylardan Nisan, günlerden Perşembe, ben, eşim, kızım ve Asude Ebe, muhteşem bir doğum gerçekleştirdik. Bu süreci ne ben ne eşim ömrümüz boyunca unutamayız ve yüzümüzde koca bir gülümseme ile hatırlayacağız. Asuda Ebe, bizim bu süreçteki meleğimizdi. Ama isterim ki her anne, her baba ve bebek bu muhteşem süreci yaşasınlar. Doğamız gereği içimizde saklı olan bu normal süreci herkes yaşasın, ve ebeveynlik sürecine ve evliliğine daha bir aşkla sarılsın.

Peki bu nasıl mümkün olacak? Bizce, doğumun ebeler ile takip edilmesi ile mümkün olabilir. Ebelerin neden bu kadar mühim olduğu ıle ilgili düşüncelerimi madde madde yazmak isterim.

* Öncelikle normal doğum nedir, nasıl olur, sureç nasil ilerler, bu konularda bilgi sahibi olmak çok çok önemli. Eşim ile birlikte ebemizin vermiş oldugu bir eğitime katıldık. Eğitim sonrası ne kadar kulaktan dolma bilgi sahibi olduğumuzu gördük, ve hamilelik sürecim boyunca çevremizdeki insanların da aynı şekilde, ne kadar yalan yanlış bilgilerle doğum ile ilgili ! konuştuğunu gördük ve bu konuyu kimseyle konuşmamaya karar verdik. Yani eğitim şart. Yurtdışında bu eğitim Football ebeler tarafından ücretsiz bir şekilde hastanelerde veriliyor.

* Benim doğum sürecim nişan gelmesi ile başladı, ve hemen eğitim notlarıma baktım, doğum 6-7 saat ya da 1 hafta içerisinde gerçekleşebilirdi. Bunu bilmiyor olsa idim, gelen kan pıhtılı akıntıdan korkup hastaneye giderdim, henüz ortada sancı olmadığından suni sancı verilebilir, ya da verilmez, ve kasılmaları beklemem için odama geçmem istenirdi.

Bu iyi ihtimal olsa bile 24 saat sürecek olan doğum surecim muhtemelen 7-8 saat sonrasında sezeryana donebilirdi.

* Nişan gelince ebem ile görüştüm, kendimi izlememi, kasılma gibi bir şeyler olunca aramami istedi. Kasılma başlamasa da 3-4 saat sonra yine de konuşmak üzere telefonu kapattık. Biliyordum ki emin ellerdeyim ve birebir benimle ilgilenen, aradiğim her an yanımda olan ve gerekirse çıkıp yanıma gelecek birisi var. Bu insana müthiş bir rahatlık veriyor ve evinizde istediginiz odada, istediginiz kıyafetle, istediğiniz şekilde kendinizi dinleme fırsatı sunuyor, Ote yandan doktora ulaşmak, hastane burokrasisi ile uğraşmak, hastanede bir odaya kapanmak durumunda kalmıyorsunuz.

* Akşamüstü kasılmalarım başlamıştı, ebem ile görüştüm, yola çıkacağını, gerekirse geceyi beraber geçirecegimizi belirtti. Eşim de işten gelmişti, başladik kasılmaları beraber karşılamaya. Ebem evimize geldiğinde saat 21:00 olmuştu, oncelikle beni gözlemleyip sancıları nasıl karşıladığıma baktı, sonrasında kendi nst cihazı ile bebeğimin kalp atışlarına baktı. İşte bundan sonrasında ebemiz meleğimiz olmuştu. Bütün gece sancıları beraber karşıladık, sabahı beraber ettik. Ebem gerekli aralıklar ile açıklığımı kontrol etti, bebeği nst ile izledi ve doktorumuza gerekli bilgiyi aktardı. Bu zorlu süreci evimin rahatlığında ve sevgi desteği ile atlatmamı sağlamıştı.

* Sabah olduğunda benim enerjim bitmişti ve halen açıklığım 2 cm.’in otesine geçememişti. Ebemiz serinliğini hiç bozmadı, bebegin doğum kanalında cok güzel ilerlediğini, benim artık kontrolü bırakıp doğuma kendimi teslim etmem gerektiğini söylüyordu. Yanımızda ebemiz olmasa idi, ve ben bu sureci hastanede geçirse idim sabah saatlerinde sanırım sezeryan ile bebeğimi dünyaya getirmiş olurdum.

* Ebem beni yeniden kasılmalara odakladı ve bu sefer sesimi yukselterek kasılmaları karşılamamı istedi, ve mucizevi bir şekilde kasılmalarım yeniden artmıştı. Ebemiz hastaneye gidip doktora da görünmemiz gerektiğine kanaat getirince, doktorumuza haber verip hastane için yola cıktık. Yola çıkarken benim halimden, ebe artık açılmanın istediğimiz noktaya ilerlediğini düşündüğünü söylüyordu. a Hastanede doktorum beni muayene etti ve evet başarmıştık, acıklık 5 cm. olmuştu sonunda. O noktadan sonra bende inancımı yeniden %100 kazanmış, ve doğuma kendimi teslim etmeyi artık başarmıştım.

* Hastaneye vardığımızda, başka bir asistan doktorun tavrı, bana insanların nasıl da hastanede kasıldığını ve sezeryana teslim olduğunu gösterdi. Biz doktorumun gelip beni

muayene etmesini beklerken, odamıza geçip kasılmalarımı orada karşılamak isterken, asistan doktor koridorda duvarlara dayanarak kasılma karşılamamı umursamadan, oda vermeyelim önce tuşe yapalım deyip duruyordu. İşte bu noktada da sizinle ve ebeniz ile iş birliği yapacak o doktoru bulmuş olmanız cok büyük bir nimet, aksi halde o anda gerginlikten dolayı doğumu zihninizle durdurmanız çok mümkün.

* Nihayet odamızda idik ve her normal doğum yapanın neredeyse pes ettiği o noktaya gelmiştim. Artık dayanamayacakmışsınız gibi hissediyorsunuz, kasılmalar öyle kuvvetleniyor ki, kontrolünüzü kaybediyorsunuz. Ama çok ilginç ki hemen arkasından gelen müthiş bir yorgunluk ve uyku hali sizi yatağa yatırıyor. Tüm bu süreçleri eğitimde dinlemiş, doğum hikayelerin de defalarca okumuş olmam kalan azıcık aklımla kendimi telkin etmemi sağlıyordu. Ebem yanımda cheap jerseys sürekli ne kadar iyi gittiğimizi, her şeyin olması gerektiği gibi ilerlediğini hatırlatıyordu. Bu iletişimi sağlamamızın en büyük sebebi, ebemiz ile hem eğitim sırasında hem de eğitim sonrasında kafamıza takılan her konuyu görüşebilmemiz idi.

* Derken o sihirli cümleleri duyuyordum. Bana ıkındığımı söylüyorlardı, demek açılma tamamlanmıştı, ve öğrendiğim gibi eğer doğru şekilde ıkınırsam bebeğimiz 10 dakika içinde doğabilirdi. Sonra doğumhaneye geçebiliriz cümlesini duydum, ve eşimi cheap mlb jerseys ve ebemi arkamda bırakıp yürüyerek kendimi doğumhaneye attım 🙂 Önce ebem doğru ıkınma yapabilmem için yerde bir iki ıkınma geçirmemi sağladı. Beni doğum masasına aldıklarında ıkınmalar gelirken bir yandan bacaklarımı bağlamaları, diğer yandan nst yı karnıma bağlamaya çalışmaları beni çok çok daralttı, ama aklımda hep o 10 dakika vardı. Doğumhaneyi, odamıza geçmeden once ziyaret etmiştik, hemen saate baktım, 18:20 idi, ebem o sırada yanı başımda elimi tutmuş, nereden tutunup, kendimi nasıl çekip ıkınmam gerektiğini söylüyordu. Doktorum eşime kalmak istediğinizden emin misiniz diye iki kez arka arkaya sormuştu. Derken ıkınmam geldi, geldi, geldi ve bebeğim dünyana geldi. Saat 18:39 idi. Başarmıştık, 19 dakika içinde bebeğim dünyaya gelmişti ve doğumhanenin aurası baştan aşağı yenilenmişti. Yaşadığım, bebeğin o çıkış anı tarif edilemez, eşimin sürecin başindan sonuna yanımda olması tarif edilemez, cheap jerseys ebemin 24 saat benim yanı başımda oluşu, her biri tarif edilemez mutluluklar.

* Sonrası bebeğinizin sizden çıkışı ile başlayan, kucağımıza vermeleri ile devam eden, sıfır acı, tarifsiz mutluluk anı. Hayatımda buna benzer bir duygu halini normal doğum dışında yaşayacağımı hiç zannetmiyorum. Ve bu süreci, duyguları yasayabildiğim için Allah’a binlerce kez şükrediyorum. Bu nedenle de bu yazıyı yazarak, hem normal doğumun ne Gutschein muhteşem bir deneyim olduğunu, hem de ebemizin bizim için ne denli önemli olduğunu paylaşmak istedim.

Normal doğumda her annenin, yanı başında bir meleği, ebesi olmalı, ve bunu ülkemin sağlık sistemi sağlamalıdır. Böylece hem doğum sonrası daha çabuk toparlanan anneler, hem de bu süreci paylaşan mutlu ebeveynler sağlanmış olacaktır.

Yorum Yazın

Your email address will not be published. Required fields are marked *