Doğumda Bir Ebe

Bir ebe olarak doğumu yaşamak

“Eğer yaptığın işi seviyorsan  hiçbir zaman işe gitmezsin” diye bir söylem okudum geçenlerde. Gülümsedim ve  bir ebe olarak  ben 40 yıldır hiç işe gitmemişim demek ki diye düşündüm.

Doğum ve ebelik sayesinde hayata dair,çok şey öğrendim ve öğrenmeye devam ediyorum. Her doğumda gerçek sevginin ,merhametin, şefkatin doğumda nasıl yansıdığına, insanları nasıl sarıp sarmaladığına şahit olurum.

Yaşama  yeniden doğan her bebeğin yeni bir mucize olduğunu şaşkınlıkla gözlemlerim.  Her doğumda suskunluğum ve şaşkınlığım yeniden artar. Bir bebeğin  annesiyle ilk  bakışması, o kutsal ve mucize anlar gözlerimi her  seferinde yaşartır.

Aslında; doğumlarda annelere yardım etmem, anneler ve bebekler bana o eşsiz zamanlarına katılmama, tanıklık etmeme izin vererek öğrenmeme yardım ederler.

Benim için her doğum bir öğretidir. Ben her doğumda yepyeni farkındalıklar yaşarım. Her doğumda hayata dair yeniden ip uçları bulurum.

Bu yüzden her doğum benimde yeniden doğumumdur

Yeni bir can nefes aldığında, bende yeniden onunla birlikte nefes aldığımı hissederim ve bu nefes sayesinde teşekkür ederim  yaşama yeniden.

Doğum bütün duyguların bir arada yaşandığı çok özel ve biricik bir zamandır. Annenin sevgiyi şefkati, endişeyi, sevinci, kaygıyı, neşeyi,kasılmayı bir arada yaşadığı tek zamandır. Doğuma katıldığımda hayatın diğer taraflarıyla ilişkimi keser sadece anneyle empati kurarak bütün duyguları onunla beraber yaşarım.

Doğanın, kadın bedenine verdiği emsalsiz yeteneğini, yaşamın yeniden üretimine dönüştürdüğüne tanık olduğumda sonsuz şaşkınlık ve hayranlık duyarım.

Doğum zamansızdır. Hızla geçen  günlük yaşamımızın unutturduğu zamanın değerini doğum zamanında  yeniden hatırlarım. Anın içinde kalmayı ve o andaki  güzellikleri fark ederim. Sabrın bizi  nasıl eğittiğini, aslında  önemli bir yeteneğimiz olduğunu yeniden bilirim.

Doğum yapan bir annenin ve babanın beklentisiz sadece güvenerek, elimi tutmasında, gözlerime bakmasında insan olduğumuzu, yardımlaşmamızın bizi ne kadar yücelttiğini  görürüm.

Annenin bir eli bebeğini sarmalarken diğer eliyle hala elimi tutmaya devam ederek beni  o ana ve aileye dahil etmesi  bütün duygulardan azade bir haldir benim için. Bu yüzden bir bebeğin ebe annesi olmak kendi çocuklarımın annesi olmakla aynıdır.

Herhangi bir yerde anne, baba ve bebeklerimle karşılaştığım da sanki araya hiç  zaman girmemiş gibi olur. Doğum zamanındaki duygularla kucaklaşır, yine o heyecan ve sevgi dolu anları paylaşırız. Hayatlarının en muhteşem anlarında ve hatıralarında yer almak, bazen aranıp hatırlanmak, aile albümlerinde resmimin olması yaptığımın “iş” olmadığının kanıtıdır.

Doğumunda yanında olduğum bir annenin benim için  “o benim kahramanım” demesi doğru yerde ,doğru  durduğumun, doğru yaptığımın geri bildirimidir. Bir insan daha nasıl onurlandırılır ki.

Bu yüzden bütün anne ve babalarıma, muhteşem bebeklerime.çocuklarıma bana öğrettikleri, hatırlattıkları her bilgi, her an için  sonsuz teşekkürlerimi gönderiyorum.

Ebe Asude Oflaz

Yorum Yazın

Your email address will not be published. Required fields are marked *